Γιατί έκλεισε το εργοστάσιο της Nissan στον Βόλο...

Η Ελλάδα μια φορά στην ιστορία της είχε την τύχη να διαθέτει αυτοκινητοβιομηχανία αλλά έκανε ότι μπορούσε για να την απολέσει. Αναφερόμαστε στην ΤΕΟΚΑΡ του ομίλου Θεοχαράκη που λειτούργησε στη δεκαετία του 1980 στο Βόλο συναρμολογώντας οχήματα Nissan και Datsun, αλλά μετά από 15 χρόνια έβαλε λουκέτο γιατί έπαψε να είναι ανταγωνιστική.

Μια αφήγηση - ντοκουμέντο την οποία μας είχε κάνει, σε ανύποπτο χρόνο, ο τότε διευθυντής παραγωγής της ΤΕΟΚΑΡ Ευριπίδης Ευλογημένος, δείχνει την βιωματική εχθρότητα με την οποία το πολιτικό προσωπικό της χώρας αντιμετώπιζε ανέκαθεν τις επενδύσεις. 

Οι Ιάπωνες της Nissan, την εποχή που η ΤΕΟΚΑΡ βρισκόταν σε πλήρη λειτουργία, είχαν αποφασίσει να επισκεφτούν το εργοστάσιο του Βόλου και να διερευνήσουν την πιθανότητα να εγκαταστήσουν στο Θεσσαλικό λιμάνι μια μεγάλη πανευρωπαϊκή επένδυση που σχεδίαζε εκείνα τα χρόνια η Ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία.

Ετοιμάστηκε ειδική τελετή από την ΤΕΟΚΑΡ και η διοίκηση της Νissan έφτασε με ελικόπτερο στο Βόλο όπου μετά την πρώτη ξενάγηση άρχισαν οι διαβουλεύσεις. Εκεί οι Ιάπωνες ρώτησαν να μάθουν ποιος από τους παρισταμένους είναι ο δήμαρχος Βόλου, αλλά άκουσαν έκπληκτοι ότι ο δήμαρχος αποφάσισε να μην παραβρεθεί στη συνάντηση! 

Την εποχή εκείνη που η ελληνική εκδοχή του σοσιαλισμού ήταν στο φόρτε της, κάθε επαφή με εκπροσώπους του διεθνούς καπιταλισμού ήταν περίπου μιασματική για έναν  σοσιαλιστή εκπρόσωπο της αυτοδιοίκησης. Οι άνθρωποι της Νissan κατάλαβαν ότι ήταν μάταιο να εξετάσουν την περίπτωση της Ελλάδας και έφυγαν χωρίς χρονοτριβή. Τη δουλειά πήραν τελικά οι Βρετανοί και η μονάδα της Νissan έγινε και λειτουργεί ακόμα και σήμερα στο Σάντερλαντ, καθώς η Θάτσερ ανέβηκε στο αεροπλάνο και πήγε στην Ιαπωνία πείθοντας του Γιαπωνέζους να επενδύσουν στη χώρα της…

πηγή: http://www.thessaliaeconomy.gr

Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας: Η σύγχρονη εκδοχή.

• 

Ο γνωστός μύθος του Αισώπου έχει δύο εκδοχές, την παλαιά και τη σύγχρονη.

Παλαιά εκδοχή: Ο μέρμηγκας δουλεύει σκληρά μέσα στη ζέστη όλο το καλοκαίρι, κτίζοντας το σπίτι του και μαζεύοντας προμήθειες για τον χειμώνα. Ο τζίτζικας τον θεωρεί βλάκα που δουλεύει τόσο σκληρά ενώ ο ίδιος παίζει κιθάρα και τραγουδάει.

Μόλις μπαίνει ο χειμώνας, ο μέρμηγκας είναι χορτάτος στη ζεστασιά του σπιτιού του, ενώ ο τζίτζικας πεθαίνει από την πείνα και το κρύο.

Συμπέρασμα: Να είστε προνοητικοί!

Σύγχρονη εκδοχή: Ο μέρμηγκας δουλεύει σκληρά μέσα στη ζέστη όλο το καλοκαίρι, κτίζοντας το σπίτι του και μαζεύοντας προμήθειες για τον χειμώνα. Ο τζίτζικας τον θεωρεί βλάκα που δουλεύει τόσο σκληρά ενώ ο ίδιος παίζει κιθάρα και τραγουδάει.

Μόλις μπαίνει ο χειμώνας, ο τζίτζικας δίνει συνέντευξη Τύπου και απαιτεί να μάθει γιατί επιτρέπεται ο μέρμηγκας να είναι χορτάτος στη ζεστασιά του σπιτιού του όταν άλλοι πεινούν και κρυώνουν. Η «Αυγή» και ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύουν φωτογραφίες του νηστικού τζίτζικα να τρέμει από το κρύο, ενώ ο μέρμηγκας απολαμβάνει ένα λουκούλλειο γεύμα μπροστά στο τζάκι. Εικόνες ακραίας κοινωνικής ανισότητας αναπαράγονται σε ειδική εκπομπή της ΕΡΤ. Ο ΣΥΡΙΖΑ οργανώνει ανοικτή πολιτική συγκέντρωση με σύνθημα «Προχωράμε. Αλληλεγγύη - Δημοκρατία - Κοινωνική Δικαιοσύνη», και κεντρικό ομιλητή τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Ο τζίτζικας στέλνει χαιρετισμό μέσω skype, ζητώντας να τερματιστεί η ανθρωπιστική κρίση.

Η κατακραυγή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι έντονη. Πώς είναι δυνατόν μία ανεπτυγμένη χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης να επιτρέπει στον τζίτζικα να υποφέρει τόσο; Τα μέλη του ΠΑΜΕ οργανώνουν διαδήλωση μπροστά στο σπίτι του μέρμηγκα, όπου τηλεοπτικά συνεργεία τους παρουσιάζουν να τραγουδούν «θα γυρίσει ο τροχός, θα χορτάσει κι ο φτωχός» και να αναρτούν πανό με συνθήματα κατά της Ε.Ε. και της πλουτοκρατίας: «Του λαού δυνάστες, κλέφτες και ληστές, τρόικα, κυβέρνηση και καπιταλιστές», «Οχι στα χαράτσια και τη φοροληστεία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία».

Μέλη του «Ρουβίκωνα», μαζί με την αναρχική συλλογικότητα «Συνέλευση Αναρχικών - Κομμουνιστών για την Ταξική Αντεπίθεση» πετούν κόκκινες μπογιές στο σπίτι του μέρμηγκα και φέιγ βολάν με συνθήματα αλληλεγγύης προς τον τζίτζικα. Η αστυνομία προσάγει πέντε άτομα τα οποία στη συνέχεια αφήνονται ελεύθερα επειδή δεν προέκυψαν στοιχεία εις βάρος τους.

O Ευκλείδης Τσακαλώτος δίνει συνέντευξη στην ΕΡΤ, στην οποία δηλώνει ότι ο μέρμηγκας πλούτισε εις βάρος του τζίτζικα και εισηγείται διπλασιασμό του φόρου εισοδήματος για να ενισχυθεί η «δίκαιη ανάπτυξη» με τη διανομή κοινωνικού μερίσματος στα λαϊκά στρώματα. Η κυβέρνηση καταθέτει νομοσχέδιο για αναδρομική αύξηση του φόρου εισοδήματος, που υπερψηφίζεται από τη Βουλή. Συγχρόνως διπλασιάζει τον συμπληρωματικό ΕΝΦΙΑ, εξαιρώντας τις λαϊκές περιοχές και τα νησιά με πληθυσμό κάτω των 3.067 κατοίκων, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης των «πολλών» με τις «ελίτ». Ο μέρμηγκας δεν έχει τα χρήματα για να πληρώσει τους επιπλέον φόρους και το σπίτι του κατάσχεται από το κράτος.

Ταυτόχρονα η τράπεζα βάζει σε πλειστηριασμό το σπίτι του τζίτζικα. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου εμφανίζονται έξω από το σπίτι του τζίτζικα να φωνάζουν «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Ο τζίτζικας προσλαμβάνεται στην Πυροσβεστική Υπηρεσία με «κοινωνικά κριτήρια». Ο μέρμηγκας έχει φύγει στο εξωτερικό αναζητώντας κράτος δικαίου και αξιοκρατικό περιβάλλον. Η ιστορία τελειώνει καθώς βλέπουμε τον τζίτζικα να τρώει τα τελευταία απομεινάρια του φαγητού του μέρμηγκα, στο σπίτι που του παραχώρησε το κράτος. Το σπίτι έχει αρχίσει να καταρρέει λόγω έλλειψης συντήρησης. Μερικούς μήνες αργότερα, ο τζίτζικας βρίσκεται νεκρός από ναρκωτικά στο Πεδίον του Αρεως.

Συμπέρασμα: Ψηφίστε υπεύθυνα!

πηγή: https://www.kathimerini.gr

* Η κ. Μιράντα Ξαφά είναι μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ).

Τα μούσμουλα της οργής (και της παρανομίας)-

 Γράφει ο Θάνος Τζήμερος

Έχουμε μια μουσμουλιά στον κήπο, που φέτος ήταν κατάφορτη. Αψέκαστη, χωρίς καν λίπασμα, ό,τι καταφέρνει μόνη της – ο ορισμός του βιολογικού. Μαζέψαμε με τον γιο μου, τον Αχιλλέα (4,5 ετών) ένα καλάθι. Αλλά δεν μπορείς να τα φας όλα και δεν κρατάν και πολύ. Τα μούσμουλα μαυρίζουν γρήγορα. Οπότε, επειδή πρόσφατα απέκτησε κουμπαρά και αρχίζει να εξοικειώνεται με τη διαχείριση χρημάτων, σκέφτηκα πως θα ήταν μια καλή εισαγωγή στην έννοια της παραγωγής και του εσόδου που αποκτάς από αυτή, το να μπορούσε να πουλήσει 3-4 κιλά μούσμουλα στον (φίλο) μανάβη της γειτονιάς. Και έψαξα για το πώς θα μπορούσε να το κάνει αυτό νόμιμα.

Κατ΄αρχάς θα έπρεπε να βγάλει ΑΦΜ. Πράγμα που σημαίνει ότι θα πηγαίναμε μαζί στην εφορία και θα συμπληρώναμε τα έντυπα Μ1 «ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΑΦΜ» και Μ7 «ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΣΕΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ» ώστε να δηλωθεί η σχέση του «Ασκούντος Γονική Μέριμνα» για τον ανήλικο. Επειδή δεν έχει ταυτότητα, θα είχαμε και ένα πιστοποιητικό γέννησης. Θα καταθέταμε αυτά τα χαρτιά, και η εφορία θα του έδινε ΑΦΜ. Αμέσως, αν ήμασταν τυχεροί, σε κάποιες μέρες, αν πέφταμε σε “πολλή δουλειά”.

Μετά θα έπρεπε να δηλωθεί ως αγρότης. Υπάρχουν δύο τύποι αγροτών: οι κανονικοί και οι “ειδικού καθεστώτος”. Ως ειδικού καθεστώτος θεωρούνται οι αγρότες που έχουν συνολικές ετήσιες πωλήσεις κάτω από 15.000 ευρώ και επιδοτήσεις κάτω από 5.000 ευρώ.

Θα έπρεπε λοιπόν ο Αχιλλέας να εγγραφεί στο Μητρώο TAXIS αγροτών και να πάμε ξανά στην εφορία για να συμπληρώσουμε το έντυπο Μ0, μαζί με αίτηση ένταξης στο «ειδικό καθεστώς». Το έντυπο Μ0 όμως ζητάει μισθωτήριο συμβόλαιο για τη μουσμουλιά ή συμφωνητικό δωρεάν παραχώρησης. Άρα θα πρέπει προηγουμένως να κάνω εγώ με τον Αχιλλέα ένα συμφωνητικό δωρεάν παραχώρησης. Σύμφωνα με τη “λογική” του ελληνικού κράτους, όταν κάποιος παραχωρεί κάτι δωρεάν έχει… τεκμαρτό εισόδημα! Και μάλιστα όχι ευκαταφρόνητο: το 3% της αξίας του ακινήτου ετησίως. Αν δηλαδή δώσεις στο παιδί σου ένα διαμέρισμα αντικειμενικής αξίας 300.000 ευρώ να μένει, ο ληστής που ονομάζεται κράτος σε φορολογεί για εισόδημα 9000 ευρώ. Γιατί; Γιατί έτσι! Πώς θα συντηρήσουμε τους κομματικούς στρατούς που διορίσαμε; Όμως, ποια είναι η αντικειμενική αξία της μουσμουλιάς και ποιο το τεκμαρτό που προκύπτει; Ψάχνοντας λίγο περισσότερο τις σχετικές εγκυκλίους διαπίστωσα ότι μάλλον το γλυτώνουμε. “Δεν υπολογίζεται τεκμαρτό εισόδημα από δωρεάν παραχώρηση προς ανιόντες, κατιόντες και συζύγους, αγροτικών εκτάσεων που χρησιμοποιούνται για την άσκηση της ατομικής αγροτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας.” Όμως, αυτή η απαλλαγή αφορά αγρότες κανονικού ή ειδικού καθεστώτος; Δεν διευκρινίζεται από τη νομοθεσία. Αν ελπίσουμε ότι ο έφορος που θα εξετάσει την υπόθεση θα θεωρήσει ότι καλύπτει και τις δύο περιπτώσεις.

Θα μου πεις “και γιατί πρέπει να τρέχεις με το παιδί στις εφορίες και δεν τα πουλάς εσύ τα μούσμουλα με το δικό σου ΑΦΜ;” Διότι πρέπει να ενταχθώ κι εγώ στο Μητρώο Αγροτών και μάλιστα… κανονικού καθεστώτος! Ο νόμος λέει ότι αν έχεις εισοδήματα από άλλη επαγγελματική δραστηριότητα δεν μπορείς να είσαι αγρότης ειδικού καθεστώτος! Αν έχεις δηλαδή ένα επάγγελμα στην πόλη κι ένα χωράφι στο χωριό με ελιές, δεν μπορείς νόμιμα να πουλήσεις λάδι. Θα πρέπει να διακόψεις την άλλη σου επαγγελματική δραστηριότητα για να θεωρηθείς ειδικού καθεστώτος. Αν θες να τη διατηρήσεις, θα γίνεις κανονικός αγρότης, αλλά δεν είμαι τόσο σαδιστής να περιγράψω με λεπτομέρειες ποια γραφειοκρατικά βήματα απαιτεί. Κι αυτά για συμβατική καλλιέργεια. Για βιολογική, το κείμενο θα ξεπερνούσε τις 2000 λέξεις και τόσο μεγάλα άρθρα δεν διαβάζονται καθόλου.

Αφού λοιπόν γίνουν όλα αυτά θα μπορούσαμε να πάμε νόμιμα στον μανάβη και να πουλήσουμε μερικά κιλά μούσμουλα. Επειδή όμως μέχρι τότε τα μούσμουλα θα σάπιζαν, κάναμε αυτό που κάνουν όλοι στην Ελλάδα: τα πουλήσαμε μαύρα. Ο μανάβης τα ζύγισε, έδωσε στον Αχιλλέα 5 ευρώ, και πήρε μια σακούλα βιολογικά γλυκύτατα μούσμουλα τα οποία ο τυχερός αγοραστής θα αγοράσει ως συμβατικής καλλιέργειας μαζί με τα υπόλοιπα του πάγκου. Έτσι εκπαιδεύθηκε και ο Αχιλλέας στο πώς γίνονται δουλειές στην Ελλάδα: παράνομα. Διότι αλλιώς δεν γίνονται. Ελπίζω, αλλά δεν το βλέπω πιθανό, μέχρι να αποκτήσει κανονική επαγγελματική δραστηριότητα να έχουμε γίνει ένα σοβαρό κράτος.

Υ.Γ. Κι επειδή κάποιοι θα ρωτήσουν “και πώς προτείνεις να γίνονται όλα αυτά;”, η απάντηση είναι πάγια:

1. Με τη γέννησή του, κάθε άνθρωπος να αποκτάει αυτομάτως έναν αριθμό, σαν τον SSN (Social Security number) των ΗΠΑ, που θα είναι ταυτόχρονα και ΑΦΜ και αριθμός ταυτότητας και ΑΜΚΑ και τα πάντα. Ένας αριθμός για όλες τις χρήσεις, εφ’ όρου ζωής.

2. Θα μπορείς να πουλάς οτιδήποτε σε οποιονδήποτε, απλώς κόβοντας μια απόδειξη σε οποιοδήποτε χαρτί με τον ΑΦΜ και την υπογραφή σου, χωρίς κανένα άλλο αλισβερίσι με την εφορία.

3. Το κίνητρο για να μην γίνονται μαύρες συναλλαγές θα είναι να αναγνωρίζονται όλα τα έξοδα και να εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα ΚΑΙ σε νομικά ΚΑΙ σε φυσικά πρόσωπα. Ο ΦΠΑ να είναι 15% για προϊόντα και υπηρεσίες και να υπάρχει κι ένας χαμηλός συντελεστής 9% για είδη πρώτης ανάγκης.

4. Η φορολογία να είναι γραμμική (flat tax) 12% για κάθε επαγγελματική δραστηριότητα, χωρίς καμμία ειδική κατηγορία και καμμία εξαίρεση.

5. Στη φορολογική σου δήλωση, που θα υποβάλλεται ηλεκτρονικά, θα κατηγοριοποιείς τις πηγές των εισοδημάτων, για στατιστική χρήση και μόνο.

6. Όλες οι συναλλαγές με το κράτος θα γίνονται ηλεκτρονικά, με τη χρήση του SSN που θα λειτουργεί και ως ηλεκτρονική υπογραφή. Δεν θα χρειάζεται να υποβάλεις κανένα πιστοποιητικό στο κράτος, διότι ΟΛΑ τα χαρτιά σου θα βρίσκονται σε ηλεκτρονική μορφή σε ηλεκτρονική βάση κρατικών δεδομένων, που θα είναι προσβάσιμη σε κάθε κρατική υπηρεσία.

Αυτό είναι πραγματική μεταρρύθμιση. Όλα τα άλλα είναι ασπιρίνες για τον καρκίνο.

Δημοσιεύτηκε στις 4 Ιουνίου 2019  στο www.thepresident.gr

Ἰδιωτικοποιῆστε τὰ μνημεία πρὶν τὰ κάψει ἡ κρατικὴ ἀνικανότητα.

Κατὰ τὸ προηγούμενο χρονικὸ διάστημα ἡ Γαλλικὴ ἀστυνομία προχώρησε σὲ συλλήψεις ἰσλαμιστῶν ποὺ σχεδίαζαν νὰ κάψουν τὸ ναὸ τῆς Παναγίας τῶν Παρισίων. Αὐτὸ ποὺ δὲν κατάφεραν νὰ πραγματοποιήσουν οἱ τζιχαντιστές, τὸ κατάφερε τὸ κράτος τοῦ Μακρόν.

Κάθε χρόνο δαπανώνται τεράστια ποσὰ ἀπὸ τὰ κράτη γιὰ τὴν συντήρηση τῶν μνημείων καὶ τῶν ἔργων τέχνης. Τὰ ποσὰ αὐτά, ὅπως ἄλλωστε καὶ κάθε κρατικὴ δαπάνη, εἶναι πολὺ ὑψηλότερα ἀπὸ τὸ πραγματικὸ κόστος τοῦ ἔργου καὶ τὸ ἀποτέλεσμα πολὺ κατώτερο τοῦ ἀναμενομένου.

Τὴν ἴδια στιγμὴ οἱ ἰδιωτικὲς συλλογὲς ποινικοποιούνται μέσω τῶν αὐστηρῶν νόμων ἐναντίον τῆς ἀρχαιοκαπηλείας. Ἄνθρωποι ποὺ μὲ μεράκι καὶ ἀγάπη γιὰ τὴν τέχνη καὶ τὸν πολιτισμό ξοδεύουν προσωπικὸ χρόνο καὶ χρήμα γιὰ τὴν συντήρηση τῶν συλλογῶν τους, ἀναγκάζονται νὰ κρύβουν τὸν θυσαυρό τους διότι ἀντιμετωπίζονται ὡς ἐγκληματίες ἀπὸ τὸ κράτος. Καὶ ἐνῷ ὁ πραγματικὸς ἐγκληματίας εἶναι τὸ κράτος ποὺ εὐθύνεται γιὰ τὴν ἐλλειπὴ φύλαξη καὶ τὴν καταστροφὴ τῶν ἀρχαιοτήτων, γιἀ τοὺς δημοκράτες θεωρείται λογικὸ καὶ ἀδιαπραγμάτευτο τὰ μνημεία καὶ οἱ ἀρχαιότητες νὰ ἀνήκουν στὰ κράτη.

Οἱ συλλέκτες ἀρχαιοτήτων μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους δαπανοῦν χρήματα γιὰ τὴν διαφύλαξη αὐτοῦ ποὺ τὰ κράτη καταστρέφουν λόγω ἀνικανότητας. Ἂν γιὰ τὸ χόμπι τους ῥισκάρουν τόσα πολλά, μπορεῖ νὰ φανταστεῖ κανεῖς τὶ θὰ μπορούσαν νὰ θυσιάσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι γιὰ τὴν παγκόσμια πολιτιστικὴ κληρονομιά.

Δὲν εἶναι δύσκολο λοιπὸν νὰ φανταστοῦμε τὴν τύχη ὅλων τῶν μνημείων, ἀρχαιοτήτων, κτιρίων καὶ ἔργων τέχνης ἂν περνούσαν σὲ χέρια ἰδιωτῶν: Θὰ συντηρούνταν καλύτερα, θὰ προστατεύονταν καλύτερα, θὰ ἐκτίθεντο καλύτερα, καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ κόστος ποὺ θὰ ἐπιβάρυνε τοὺς ἰδῶτες καὶ ὄχι τὸν φορολογούμενο.

Ἂν θέλουμε νὰ ἀποφύγουμε στὸ μέλλον πολιτιστικὲς καταστροφὲς σὰν καὶ αὐτὴν τῆς Παναγίας τῶν Παρισίων, ἡ λύση εἶναι μία: Ἄμεση ἰδιωτικοποίηση τῶν πολιτιστικῶν μνημείων καὶ ἀρχαιοτήτων.

Tα νησιά Κέιμαν αποτελούν παράδειγμα αρμονίας και ευημερίας

του Daniel J. Mitchel

Απόδοση: Μιχάλης Γκουντής και Ευθύμης Μαραμής

Εισαγωγή

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στα νησιά Cayman, ένα από τα αγαπημένα μου μέρη επειδή – όπως οι Βερμούδες, το Μονακό, το Βανουάτου, η Αντίγκουα και η Μπαρμπούντα και μερικά άλλα τυχερά μέρη στον κόσμο – δεν έχει φόρο εισοδήματος.

Τα στοιχεία

Με τον κίνδυνο να επαναλαμβάνω το προφανές, η απουσία φόρου εισοδήματος βοήθησε να ευημερήσουν πολύ οι Νήσοι Κέιμαν, ως 14ος-πλουσιότερος τόπος στον κόσμο σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας για την κατά κεφαλήν οικονομική παραγωγή (10η κορυφαία στον κόσμο, αν αποκλείσετε τις πλούσιες σε πετρέλαιο περιφέρειες).

Αυτό δεν σημαίνει, παρεμπιπτόντως, ότι η οικονομική πολιτική είναι τέλεια στις Νήσους Κέιμαν. Υπάρχει υπερβολικά μεγάλη και υπερβολικά αντισταθμισμένη κυβερνητική γραφειοκρατία. Πράγματι, η χρηματοδότηση της δημόσιας διοίκησης καθίσταται ένα τέτοιο βάρος που οι Νήσοι Κέιμαν σχεδόν έλαβαν απόφαση αυτοκτονίας για την επιβολή φόρου εισοδήματος νωρίτερα αυτή τη δεκαετία.

Και η απουσία φόρου εισοδήματος δεν σημαίνει απουσία φόρων. Ορίστε ένα γράφημα από μια έκθεση του 2010 για τις δημοσιονομικές προκλήσεις της περιφέρειας. Ναι, η φορολογική επιβάρυνση είναι χαμηλή σε σύγκριση με πολλά έθνη, αλλά η κυβέρνηση πάντως συγκεντρώνει πολλά έσοδα από εισαγωγικούς δασμούς, τέλη χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και τουρισμό.

Δεν είναι όλα τα είδη φόρων το ίδιο

Αλλά το βασικό πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι δεν είναι όλοι οι φόροι ίσοι. Ορισμένες εισφορές επιβάλλουν πολύ περισσότερη ζημιά από άλλες.

Ο Richard Rahn, συνάδελφος του συντακτικού συμβουλίου της Cayman Financial Review, εξήγησε αυτή τη διαπίστωση πριν από μερικά χρόνια σε μια στήλη στους Washington Times.

«Τα Κέιμαν ευημερούν […] Οι επικριτές των Κέιμαν και άλλων υπεράκτιων οικονομικών κέντρων τα αποκαλούν «φορολογικούς παραδείσους», αγνοώντας το γεγονός πως έχουν φόρους, ιδιαίτερα για την κατανάλωση – που είναι καλή φορολογική πολιτική – και όχι για την παραγωγική εργασία και το κεφάλαιο – που είναι κακή φορολογική πολιτική. Οι κρατιστικοί πολιτικοί φορείς στις περιφέρειες υψηλού φόρου δεν θα παραδεχτούν ότι οι άνθρωποι δεν εργάζονται, αποταμιεύουν και επενδύουν εάν πρόκειται να επιβαρυνθούν υπερβολικά και να τύχουν εκμετάλλευσης από τις κυβερνήσεις τους».

Ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους

Και αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι τα νησιά Κέιμαν αποτελούν πρότυπο για τη διαφυλετική ειρήνη. Υπάρχουν άνθρωποι από 135 έθνη και η κατηγορία «μεικτή» είναι η μεγαλύτερη φυλετική κατηγορία.

Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα από μια στήλη που δημοσιεύτηκε από το Forbes σχετικά με την προοδευτική κοινωνική δομή των νησιών Κέιμαν.

«Κάποιος πρόσφατα μου είπε «Τα νησιά των Κέιμαν είναι απλώς ένα γραμματοκιβώτιο.» Άρχισα να αναρωτιέμαι, αν αυτό ήταν δίκαιο. Τα νησιά του Κέιμαν είναι ένα πραγματικό μέρος, όπου ζουν άνθρωποι. Και δεν είναι όλοι δικηγόροι και λογιστές […] ένα μεγάλο ατού για τα Κέιμαν. […] Ο κ. Leung, βρίσκει τα νησιά Κέιμαν εντελώς απαλλαγμένα από ρατσισμό. Οι πειρατές, οι πρόσφυγες, οι ναυαγοί και οι σκλάβοι ενδέχεται να μην φαίνονται να είναι το καλύτερο υλικό για να ξεκινήσει κάποια χώρα σε μερικούς, αλλά είναι σαφές ότι υπάρχει μια ανοδική πορεία».

Κλείνοντας

Θα κλείσω σημειώνοντας ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα στον παράδεισο.

Τα νησιά Κέιμαν αντιμετωπίζουν αμείλικτη πίεση από τις διεθνείς γραφειοκρατίες και τα έθνη με υψηλή φορολογία. Υπάρχει πολλή δυσαρέσκεια επειδή η περιφέρεια είναι τόσο επιτυχημένη.

Τα Νησιά Κέιμαν δεν θα εκφοβιστούν από χώρες που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν με αυτή την περιφέρεια επί ίσοις όροις, δήλωσε ο πρόεδρος Alden McLaughlin στο ακροατήριο […] Είπε ότι παρά τη συνεργασία της κυβέρνησης των Κέιμαν με τα διεθνή πρότυπα, η Ολλανδία και άλλες χώρες ανησυχούν περισσότερο για τον μηδενικό φορολογικό συντελεστή εδώ. […] «Αλλά δεν θα πέσουμε θύματα εκφοβισμού από όσους ζηλεύουν την επιτυχία μας, που φθονούν τις φορολογικές μας πολιτικές και αδυνατούν να ανταγωνιστούν μαζί μας επί ίσοις όροις», δήλωσε ο McLaughlin.

Αυτό που κάνει αυτές τις επιθέσεις τόσο ειρωνικές και άδικεςείναι ότι οι Νήσοι Κέιμαν έχουν πραγματικά πολύ πιο αυστηρά πρότυπα από τα «ον-σορ» έθνη, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Εφόσον ξεκίνησα αυτό το άρθρο εξετάζοντας τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας για τα πιο ευημερούντα κράτη, ας τελειώσουμε με την ανάγνωση των αριθμών του ΟΗΕ.

Χμμμ, πολλοί αποκαλούμενοι φορολογικοί παράδεισοιβρίσκονται σε αυτόν τον κατάλογο. Αναρωτιέμαι αν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα;

Αριστεροί με κατηγορούν για «συναλλαγή με τον εχθρό» για την υποστήριξη μου σε αυτές τις περιφέρειες, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι πρέπει να μιμηθούμε αντί να καταδιώκουμε αυτές τις περιφέρειες χαμηλής φορολογίας.

Υ.Γ.. Η αγάπη μου για τα νησιά Κέιμαν είναι αμοιβαία.

***

Ο Daniel J. Mitchell είναι οικονομολόγος με έδρα την Ουάσινγκτον που ειδικεύεται στη φορολογική πολιτική, ιδιαίτερα στη φορολογική μεταρρύθμιση, στον διεθνή φορολογικό ανταγωνισμό και στο οικονομικό βάρος των κρατικών δαπανών. Εργάζεται επίσης στο συντακτικό συμβούλιο της Cayman Financial Review.

Δημοσιευμένο αρχικά στο International Liberty

Το βρήκαμε εδώ:  https://www.eleytheriagora.gr

Οἱ διανοητὲς τῆς ἀριστερᾶς καὶ ἡ αὐτονόμιση ἐδαφῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικράτειας.

Στὴν ἐποχὴ ὅπου οἱ ἄνθρωποι μορφώνονται ἀπὸ τὸ wikipedia ἀντὶ τῶν πανεπιστημίων, καὶ ὅλοι δηλώνουν εἰδήμονες ἔχοντας διαβάσει ἀποσπασματικὰ 2-3 ἐξυπνάδες, εἶναι εὔκολο νὰ ἐντυπωσιάσει κανεῖς τὸ πόπολο πετώντας ἀνοησίες. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μὰρξ μέχρι σήμερα τὰ ἔργα πολιτικῆς φιλοσοφίας καὶ οἱ πολιτικὲς θεωρίες ἔπαψαν νὰ κρίνονται μὲ βάση τὴν πρακτική τους ἐφαρογὴ καὶ πλέον ἀρκεῖ ἕνας ἐπώνυμος ἀμόρφωτος νὰ ἀναφέρει τὸ ὄνομα κάποιου ὑποτιθέμενου «διανοητή».

Αὐτὸ ἔγινε τὴν περασμένη ἐβδομάδα ὅταν ὁ Τσίπρας ἔκανε μία ἀναφορὰ στὴν «ὁλιγαρκὴ ἀφθονία» τῆς θεωρίας τῆς ἀποανάπτυξης τοῦ γνωστοῦ παπαρολόγου Serge Latouche. Μετὰ τὴν ἐπίκληση τοῦ Τσίπρα στὸν Latouche βγῆκαν ὅλοι οἱ παντογνῶστες τοῦ facebook νὰ ἐπιδείξουν τὴν ἡμιμάθειά τους ἀναπαράγοντας ὅ,τι γνώριζαν περὶ αὐτοῦ, δηλαδὴ τὶς ἐπιφανειακὲς πληροφορίες ποὺ πρόλαβαν νὰ Googlάρουν.

Καὶ ἐπειδὴ ἀκόμη καὶ ἡ ἀνάγνωση τοῦ Wikipedia εἶναι δύσκολη γιὰ πολλοὺς ἐκ τῶν συμπολιτῶν μας, οἱ περισσότεροι ἀρκέστηκαν στὸ νὰ γνωρίσουν τὸν Latouche ἀπὸ τὴν τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ ἑνὸς τοπικοῦ καναλιοῦ  τῆς Κρήτης, ὅπου ὁ Latouche ἔδωσε συνέντευξη τὸ 2011. Στὴν συγκεκριμένη τηλεοπτικὴ ἐμφάνιση τοῦ γάλλου παπαρολόγου/φιλοσόφου, αἴσθηση ἔκανε ἡ ἀναφορά του γιὰ αὐτονομία τῆς Κρήτης, κάτι στὸ ὀποῖο ἐπικεντρώθηκαν πολλοὶ ἐκπρόσωποι τῆς ἀντιπολιτεύσεως.

Ἡ ἰδεολογικὴ γύμνια τοῦ αὐτοαποκαλούμενου φιλοσόφου εἶναι ἐμφανὴς σὲ ὁποιονδήποτε κάτσει νὰ μελετήσει σοβαρὰ αὐτὴν τὴν περίπτωση. Οἱ ἐπιρροές του ἀπὸ τὸν Κορνήλιο Καστοριάδη εἶναι ἐμφανεῖς, ὅπως ἐμφανεῖς εἶναι καὶ οἱ σοσιαλιστικές του ἰδεοληψίες. Γιὰ παράδειγμα ἀντιμετωπίζει τὴν Καστοριαδικὴ θεωρία τῆς αὐτονομίας ὡς ἕνα δικαίωμα πρὸς τὴν αὐτοδιάθεση, χωρὶς νὰ ἐξετάζει τοὺς διάφορους κοινωνικοπολιτικούς, ἰδιοσυγκρασιακοὺς καὶ γεωπολιτικοὺς παράγοντες ποὺ συνυπάρχουν. Γιὰ τὸν Latouche (ὅπως καὶ γιὰ τὸν Καστοριάδη) ὁ καθένας (σὲ συλλογικὸ ἐπίπεδο)  ἔχει τὸ ἀναφαίρετο δικαίωμα νὰ ἀσκήσει τὴν αὐτονομία, καὶ θεωρεῖ δεδομένο ὅτι θὰ πετύχει διότι δὲν ὑπάρχουν διαφορὲς ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους. Γιὰ τὴν Κρήτη συγκεκριμένα, θεωρεῖ πὼς ἡ αὐτάρκειά της σὲ ἀγροτικὰ προϊόντα εἶναι ἀρκετὴ ὥστε νὰ ἐπιτύχει αὐτοδιάθεση χωρὶς προβλήματα.

Προφανῶς γιὰ τὸν Latouche οἱ Μαορὶ τῆς Νέας Ζηλανδίας εἶχαν ἕνα ἐπιτυχημένο οἰκονομικὸ μοντέλο τὸ ὁποῖο κατέστρεψαν οἱ κακοὶ ἰμπεριαλιστὲς Εὐρωπαίοι. Διότι γιὰ τοὺς ἰδεοληπτικοὺς κομμουνιστὲς ὅπως ὁ Καστοριάδης καὶ ὁ Latouche, πάντα κάποιος ἐξωτερικὸς σατανικὸς παράγοντας φταίει γιὰ τὴν ἐπαναλαμβανόμενη ἀποτυχία τῶν μαρξιστικῶν ἰδεῶν τους, καὶ πρὸς Θεοῦ σὲ καμία περίπτωση οἱ βλακῶδεις ἀντιλήψεις των...

Ἡ ἐν Ἑλλάδι ἀριστερά, μετὰ τὴν ὑπερπαραγωγὴ τῆς Βαρουφακικῆς δημιουργικῆς ἀσάφειας, βρῆκε ἄλλη σαχλαμάρα νὰ στηρίξει τὶς ἠλίθιες ἰδέες της. Διότι ἡ ἀριστερὰ ποὺ σιχαίνεται τὴν ἀριστεία, δίνει τὸ δικαίωμα στὸν κάθε καημένο νὰ γίνει φιλόσοφος.

Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζἠτημα τῆς αὐτονομήσεως τῆς Κρήτης ὑπὸ τὸ πρίσμα τῶν Small States Studies, εἶναι ἀδύνατη γιὰ λόγους ἰδιοσυγκρασίας. Οἱ Κρῆτες ἔχουν ἀναπτύξει ἕναν πελατειακὸ τρόπο πολιτικῆς σκέψης ποὺ τοὺς καθιστᾶ ἀνίκανους πρὸς αὐτοδιάθεση. Διότι χωρὶς ἕνα ΠΑΣΟΚ ἢ ΣΥΡΙΖΑ νὰ βολεύει τὸ παιδὶ τοῦ μέσου Κρητικοῦ στὸ δημόσιο, πῶς θά ἐπιβιώσουν; Ὁ σοσιαλιστικὸς τρόπος σκέψεως ποὺ ἀνἐκαθεν εἶχαν οἱ Κρητικοί, λειτουργεῖ μόνο ἐντὸς ἑνὸς μεγάλου δυσκίνητου κράτους καὶ μίας ἐπιδοματικῆς πολιτικῆς.

Ἂν ὑπάρχει κάποια περιοχὴ στὴν Ἑλλάδα ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ προοδεύσει ἀκολουθώντας διαφορετικὴ πορεία ἀπὸ αὐτὴν τοῦ Ἑλλαδίτικου κράτους τῶν Ἀθηνῶν, εἶναι τὰ Ἰόνια Νησιά. Οἱ Ἑπτανήσιοι: α) ἔχουν ἔντονο τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοδιοικήσεως, β) σὲ πολλὲς περιοχὲς κρατοῦν ἀκόμα τοὺς τίτλους τῆς Ἐπτανήσου Πολιτείας, γ) ἔχουν πιὸ ἀνεπτυγμένο τὸ ἐπιχειρεῖν ἀντὶ τοῦ παρασιτικοῦ δημοσιοϋπαλληλισμοῦ, δ) δὲν ἀντιμετωπίζουν κάποια ἐξωτερικὴ ἀπειλὴ ὅπως τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ἀπὸ τὴν Τουρκία, ε) ἔχουν ἀποδεδειγμένα φιλελληνικὰ αἰσθήματα καὶ ἡ ὁποιαδήποτε αὐτονομία ἢ καὶ πλήρης ἀπόσχιση δὲν θὰ ἐπιρρέαζε ἀρνητικὰ τὶς σχέσεις τοῦ νεοσύστατου κράτους μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα.

Ἡ αὐτονόμηση ἑνὸς Ἑλληνικοῦ ἐδάφους δὲν θᾶ πρέπει νὰ μᾶς τρομάζει οὔτε νὰ ἀποτελεῖ ταμποῦ, ἀρκεῖ νὰ λαμβάνονται ὑπ ὅψιν ὅλοι οἱ παράγοντες. Πχ ἡ αὐτονόμιση τῆς Θράκης, τῆς Κρήτης ἢ κάποιου νησιοῦ τοῦ Αἱγαίου θὰ ἦταν βούτυρο στὸ ψωμὶ τῆς Τουρκίας καὶ τῶν διεκδικήσεῶν της. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως, ἡ ἐπανασύσταση τῆς Ἐπτανήσου Πολιτείας θὰ λειτουργοῦσε πρὸς τὸ συμφέρον, ὄχι μόνο τῶν ἰδίων τῶν κατοίκων τῶν Ἰονίων Νήσων, ἀλλὰ καὶ τοῦ μέσου Ἕλληνα ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει τὶς καταθέσεις του ἀσφαλεῖς σὲ μία offshore ἐταιρία σὲ κάποιο νησί τοῦ Ἰονίου, προστατεύοντας τὴν περιουσία του ἀπὸ τὰ σοσιαλιστικὰ κοράκια τοῦ Ἑλλαδίτικου κρατισμοῦ...

πηγή: «ΑΥΤΟΕΞΟΡΙΣΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΑΝ»