Ο Τσιόδρας ως ο νέος Λυσένκο της Σοβιετικής Ελλάδος

Η χρήση «ειδικών επιστημόνων» για την προώθηση της προπαγάνδας του καθεστώτος, δεν είναι κάτι καινούριο στην ιστορία του ολοκληρωτισμού. Από τις θεωρίες Μένγκελε στο Γ' Ράιχ και τις αντιεπιστημονικές μπούρδες του Λυσένκο που καταδίκασαν σε πείνα εκατομμύρια ανθρώπους στην ΕΣΣΔ, η στρατευμένη επιστήμη ανέκαθεν εξυπηρετούσε πολιτικές σκοπιμότητες. 

Από αυτήν την στρέβλωση του ρόλου της επιστήμης δεν μπορούσε να απέχει και το κομμουνιστικό καθεστώς της ΝΔ του Κούλη. Ο κρατικός επιστήμονας Τσιόδρας έχει βάλει ολόκληρη τη χώρα στην εντατική, και μαζί της και την οικονομία. Ένας γιατρός δεν μπορεί να σκεφτεί τις οικονομικές παραμέτρους των αποφάσεών του, όπως και ένας οικονομολόγος δεν είναι σε θέση να εντοπίσει τις υγειονομικές επιπτώσεις μιας οικονομικής πολιτικής. Γι αυτό και τα κράτη δεν τα κυβερνούν «ειδικοί» αλλά πολιτικοί. Ειδ' άλλως οι στρατιωτικοί θα οργάνωναν τα κράτη όπως τα στρατόπεδα, οι γιατροί όπως τα νοσκομεία, οι κομμωτές όπως τα κουρεία κ.ο.κ..

Η χώρα βρίσκεται στον γύψο, ακριβώς όπως και επί χούντας. Με τη διαφορά όμως ότι σήμερα η οικονομία δεν καλπάζει όπως κάλπαζε τότε, και αυτό διότι το αποστειρωμένο οικονομικό περιβάλλον είναι καθηλωμένο στο αναπηρικό καροτσάκι. Οι αποφάσεις του Τσιόδρα λαμβάνονται με λογική νοσοκομείου, κάτι που έχει δραματικές επιπτώσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της καθημερινότητάς μας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των παραπάνω αποτυπώνεται στην ανάρτηση του Σωκράτη Κοσμίδη στο facebook. Ο ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στην Ορεινή Αρκαδία αναφέρει ότι το φετινό καλοκαίρι το κάθε δωμάτιο θα κοστίζει στην Ελλάδα 2000 ευρώ για να μπορεί να ανοίξει.

Αναλυτικά όσα αναφέρει:

«Διαβάζω φανταστικά πράγματα όσον αφορά το επάγγελμα μου. Το μέχρι πρότινος anyway. Κάθονται, λέει, οι λοιμοξιολόγοι και γράφουν τους νέους κανόνες βάσει των οποίων θα ανοίξουν τα ξενοδοχεία. Η πρώτη μου σκέψη βέβαια, ήταν ότι καλό θα ήταν να φωνάξουν και κανένα ξενοδόχο…

Ένα από τα πρώτα που διάβασα είναι ότι το πρωινό θα σερβίρεται υποχρεωτικά στο δωμάτιο. Θα σας πω ένα μυστικό τώρα. Της δουλειάς μας. Να είστε βέβαιοι, ότι κάθε φορά που στη ζωή σας έχετε παραγγείλει πρωινό στο δωμάτιο σε ξενοδοχείο, θα έπρεπε να κάνετε και ένα ευχέλαιο. Διότι, τουλάχιστον 15 άτομα, δευτερόλεπτα μετά την παραγγελία σας, σας έχουν καταραστεί. Αυτό, πληροφοριακά. Δεν είναι η ώρα να σας εξηγήσω πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργείται σε μια κουζίνα που προετοιμάζει ένα μπουφέ για 500 άτομα, όταν έρχεται παραγγελία για room service. Δεν θα το καταλάβετε κιόλας.

Φανταστείτε τώρα, ξενοδοχείο με 300 δωμάτια, να πρέπει να πάει 300 πρωινά συγχρόνως. Εάν η κουζίνα του έχει τις δυνατότητες, θα χρειαστούν μόνο για την πρωινή βάρδια, τουλάχιστον 150 άτομα προσωπικό. Πράγμα που αυτομάτως εκτοξεύει την τιμή του δωματίου σε αστρονομικό ποσό. Για όποιον τρελό θέλει να μπει στη διαδικασία.

Έπειτα, όλα τα άπλυτα πιάτα από όλα τα δωμάτια πρέπει να μαζευτούν. Σε κάποια ξενοδοχεία, ακόμα και από ένα χιλιόμετρο μακριά. Αφού μαζευτούν, πρέπει να μπουν οι καμαριέρες. Οι οποίες, πλέον, δεν θα έχουν δωμάτια να καθαρίσουν. Θα έχουν να καθαρίσουν χώρους εστίασης. Μέλια, μαρμελάδες, ψίχουλα στα σεντόνια, Μερέντα στα κουφώματα και φρυγανιές στα μπάνια, από τα δύο πεντάχρονα μιας τετραμελούς οικογένειας. Πράγμα που σημαίνει ότι ο αριθμός των καμαριερων θα πρέπει να τριπλασιαστεί. Όπως θα τριπλασιαστεί και ο χρόνος που απαιτείται για την καθαριότητα κάθε δωματίου. Πράγμα που σημαίνει, στο παράδειγμα μας με την μονάδα των 300 δωματίων, ότι αντί για 28 καμαριέρες θα χρειαστεί τουλάχιστον 85. Υπολογίζοντας και τις 85 στολές αστροναύτη με τις οποίες θα τις ντύσεις, μπορείτε ήδη να βάλετε ένα 200% επάνω στην τιμή του δωματίου μόνο για την καθαριότητα.

Με το που διάβασα λοιπόν την σκέψη των ” ειδικών” για το πρωινό, σταμάτησα. Δεν είδα παρακάτω. Αρκεί για να μην ανοίξει κανείς. Εάν καλούσαν ξενοδόχο στα meeting, η πρόταση θα ήταν προφανώς η κατάργηση του πρωινού. Καφές και cake στο δωμάτιο, μέχρι να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης.

Γενικά, εάν πιστεύουν οι ειδικοί, ότι θα ανοίξουμε τα ξενοδοχεία μας φέροντας νομικές ευθύνες για υγειονομικά θέματα τέτοιου μεγέθους, νομίζω καλά θα είναι να το κοιτάξουν ξανά. Μήπως κάνουμε πάσο αυτή τη χρονιά. Με το στανιό, δεν γίνεται. Ούτε γίνεται η τιμή του δωματίου να πάει από τα 100 στα 2000€ τη βραδιά. Διότι, αυτή θα είναι η διαφορά του κόστους για να πληρεί ένα ξενοδοχείο τους υγειονομικούς όρους αντιμετώπισης του φονικότερου και πιο εύκολα μεταδιδόμενου ιού στην Ιστορία».

Ο κρατισμός σκοτώνει, και όχι ο κορωνοϊός

Η διαρκής δικαιολογία των υποστηρικτών του lock-down είναι η αναγκαιότητα του περιορισμού διάδοσης του κορωνοϊού. Κοντόφθαλμα ανθρωπάκια που δεν κατανοούν ότι ο ιός δεν πρόκειται να εξαλειφθεί με τον εγκλεισμό και αδιαφορούν για τις οικονομικές επιπτώσεις που θα ακολουθήσουν. Παρακολουθουν κάθε βράδυ τον Τσιόδρα να καταμετράει νεκρούς από τον COVID-19, και μετά βγαίνουν στο μπαλκόνι τους καθ υπόδειξιν της Μαρέβας για να χειροκροτήσουν τους «σωτήρες» τους.

Αυτά τα φοβισμένα δίποδα προ ετών μετρούσαν αυτοκτονίες απεγνωσμένων ανθρώπων από τα μνημόνια, και μετά τον κορωνοϊό θα συνεχίσουν να μετρούν νεκρούς από αθένειες της φτώχειας (τύφος, φυματίωση, σχιστοσωμίαση κ.α.). Γενικώς αρέσκονται στο να αιτιολογούν την δειλία τους προβάλλοντας μία καταστροφολογία που την δικαιολογεί. Δεν κατανοούν όμως ότι ΟΙ ΙΔΙΟΙ είναι υπεύθυνοι γι αυτήν την κατάσταση.

Τι εννοώ:

Οι προσπάθειες των κρατών να περιορίσουν την διάδοση του κορωνοϊού έγκεινται στην αδυναμία των δημόσιων συστημάτων υγείας να αντιμετωπίσουν την πανδημία. Τα συστήματα υγείας και οι κρατικές δομές που οι πολίτες χρυσοπληρώνουν προκειμένου να τούς στηρίξουν στη δύσκολη στιγμή, αποδεικνύονται ανίκανα να λειτουργήσουν όταν αυτή η δύσκολη στιγμή εμφανιστεί. Και όχι μόνο αδυνατούν να ανταπεξέλθουν, αλλά δημιουργούν επιπλέον προβλήματα με την επιβολή αυστηρών περιορισμών και προστίμων στους «παραβάτες».

Η οικονομική, επισιτιστική και ανθρωπιστική κρίση που θα ακολουθήσει την εποχή του κορωνοϊού, θα είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας του κράτους να αντιμετωπίσει την έκτακτη κατάσταση. Δηλαδή οι κρατικές δομές που χτίστηκαν με την οικονομική αφαίμαξη των φορολογουμένων, όχι μόνο αποδεικνύονται άχρηστες, αλλά ευθύνονται και για την οικονομική καταστροφή που θα προκληθεί εξ αιτίας αυτών.

Θα πρέπει κάποτε οι πολίτες να αντιληφθούν πόσο καταστροφικό γίνεται το κράτος κάθε φορά που ανακατεύεται με την αγορά. Όπου εφαρμόστηκε το Κράτος-Πατερούλης, επέφερε πείνα και καταστροφή. Αλλά για να το αντιληφθεί αυτό ο μέσος πολίτης, θα πρέπει πρώτα να απογαλακτιστεί από το κράτος. Θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει την έννοια και την χρησιμότητα του κράτους.

Με μια πρόχειρη παρατήρηση στα social media και στην κοινωνία, διαπιστώνει κανείς ότι οι υποστηρικτές των αυστηρών περιοριστικών μέτρων είναι κρατικοί υπάλληλοι. Και πώς να μην είναι υπέρ, αφού χωρίς να εργάζονται απολαμβάνουν τους παχυλούς μισθούς τους, διακοπάρουν στα ακριβά σπίτια τους, και αποταμιεύουν τα προερχόμενα από φοροκλοπή εισοδήματά τους λόγω της κλειστής αγοράς που δεν τούς επιτρέπει να τα ξοδέψουν.

Δεν θα υπήρχε Κράτος-Πατερούλης αν δεν υπήρχαν σοσιαλιστές να υποστηρίζουν τον κρατισμό. Και όταν το 35% του παραγωγικού πληθυσμού συνεισφέρει φορολογικά στο υπόλοιπο 65% (συμπεριλαμβανομένων των ΔΕΚΟ και κρατικοδίαιτων του ιδιωτικού τομέα), καταλαβαίνει κανείς ότι η πλειοψηφία δεν έχει κίνητρο στην αλλαγή αυτής της κατάστασης, αφού έχει άμεσο συμφέρον. Γι αυτό και η συντριπτική πλειοψηφία δεν χρειάστηκε να μάθει ποτέ οικονομικά μαθηματικά, και συνεχίζει να πιστεύει στα λεφτόδεντρα.

Η οικονομική και ανθρωπιστική κρίση που θα ζήσουμε κατά το επόμενο χρονικό διάστημα θα είναι αποτέλεσμα του κρατισμού. Όσοι υποφέρουν και θα ζημιωθούν περισσότερο στο κοντινό μέλλον, θα το κάνουν ως ανθρωποθυσία προς τους ευνοούμενους του σοσιαλισμού, δηλαδή τους κρατικούς υπαλλήλους, ΔΕΚΟ, λαθρομετανάστες κτλ, οι οποίοι αυτούς τους 2 μήνες περιορισμών δεν έχουν χάσει ΟΥΤΕ 1 ΕΥΡΩ από τα προκλητικά προνόμιά τους. Και όσο τα δημόσια ταμεία στερεύουν, τόσο οι παραγωγικές τάξεις θα υπερφορολογούνται προκειμένου να στηρίξουν τη νομενκλατούρα του Σοβιετικού Ελλαδίτικου κράτους, και μάλιστα σε μία περίοδο με μειωμένη οικονομική δραστηριότητα.

Η δημοκρατία δημιουργεί ανισότητες, και όχι ο κορωνοϊός. Απλώς η κρίση της πανδημίας αναδεικνύει πιο έντονα αυτές τις αδικίες. Στόχος μας θα πρέπει να είναι η εκμετάλλευση της ευκαιρίας που μάς δίνει ο κορωνοϊός να αναδείξουμε το πρόβλημα του δημοκρατικού κρατισμού και να τον τσακίσουμε. Διότι αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε σαν σκλάβοι προκειμένου να υπηρετούμε τα κρατικοδίαιτα κοπρόσκυλα σε ένα οικονομικό περιβάλλον με ύφεση 16%, στο τέλος οι αφέντες μας θα απαιτήσουν ακόμη περισσότερες θυσίες από τους παραγωγικούς δούλους. Και η ιστορία δέιχνει ότι η σοσιαλιστική απανθρωπιά τρέφεται με ανθρώπινο αίμα και δεν χορταίνει ποτέ...

Η παράδοση της Χριστιανικής πίστεως στον αντικρατισμό

Σε αντίθεση με την συνήθη εικόνα που έχει καλλιεργηθεί στους αδαείς, η Χριστιανική πίστη, είναι πολύ πιο κοντά στον αντικρατισμό από ότι νομίζεται, και τα Ευαγγέλια βρίθουν από λιμπερταριανικές ρήσεις. 

Πέραν όμως από τον μη καταναγκασμό που την χαρακτηρίζει, και την ευλάβεια της προς την αρχή μη επιθέσεως, δεν διστάζει να αντισταθεί στον εκάστοτε κρατιστή όταν προσπαθήσει αυτός να παραβιάσει την θρησκευτική ελευθερία του Χριστιανού. 

Από τις Μυροφόρες που έγραψαν στα παλιά τους τα σανδάλια την απαγόρευση προσέλευσης στον Πανάγιο Τάφο και ξεκίνησαν κρυφά να πάνε να μυρώσουν το Άχραντον Σώμα Του Κυρίου, έτοιμες προφανώς να αντιμετωπίσουν την κουστωδία που φύλαττε τον Τάφο, τις κρυφές συναθροίσεις, την άρνηση επιστράτευσης για να λειτουργήσει η μηχανή του κιμά που λεγόταν αυτοκρατορία για να απωθήσει τα Γερμανικά φύλα (αυτούς που αιώνες μετά οι θαυμαστές του κρατισμού θα τα ονόμαζαν με θράσος "ανανεωτικό αίμα"), και κυρίως την άρνηση θεοποιήσεως του εκάστοτε Αυτοκράτορα. 

Ο Κρατικός μηχανισμός απαιτούσε από τους  Χριστιανούς να θυσιάσουν στα είδωλα του κράτους, με τον ίδιο τρόπου που απαιτεί σήμερα ο κρατιστής να μπαίνει πάνω από όλα το Σύνταγμα, η Δημοκρατία, οι Πανανθρώπινες Αρχές. 

Μάλιστα ο κρατιστής σήμερα, τολμά με θράσος να δίνει μαθήματα θεολογίας γεμάτα σοφίσματα, όπως το οτι η αποχή από την Θεία Κοινωνία, ακρογωνιαίο Μυστήριο της Χριστιανικής Πίστης, δεν μειώνει την πίστη του σκλαβωμένου φορολογούμενου, όπως το αρχαίο κρατικιστικό παλιοτόμαρο τoλμούσε να απαιτεί από τους Χριστιανούς να προσκυνήσουν και άλλους θεούς. 

Αυτό μαρτυρά ότι ο κρατισμός δεν αρκείται απλά στο να ληστεύει τους καρπούς της εργασίας μας, αλλά ηδονίζεται και στο να παραβιάζει την ελευθερία σκέψης μας. 

Στο τέλος της ημέρας, εξουσία έχει αυτός που έχει τον τελευταίο λόγο. Όταν κλείνουν ναούς και απαγορεύουν τέλεση μυστηρίων για έναν ιό, σε ανθρώπους που ετοιμάζονται να εορτάσουν την νεκρανάσταση, η Εκκλησία θα πρέπει να είναι έτοιμη να περάσει στην αντίσταση. Τι εμποδίζει τον κρατιστή από το να παρατείνει όσο γουστάρει την απαγόρευση, ή να την επαναλάβει κατά κόρον με ότι πρόφαση θέλει κάθε φορά;  

Οι πιστοί Χριστιανοί θα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν πρέπει να αφήνουν τον κρατισμό να αποθρασύνεται, και πως ο Προφητάναξ Δαυίδ δεν έλεγε για πλάκα ό,τι έλεγε στους Ψαλμούς του...

Είναι κομμουνιστές και δεν το κρύβουν!

Από την ημέρα που ξεκίνησαν τα περιοριστικά μέτρα υπό την δικαιολογία του κορωναϊού, οι κυβερνώντες προσπαθούν να πείσουν τους Έλληνες ότι παίρνουν αυτά τα μέτρα με «βαριά καρδιά». Όσο όμως και να επαναλαμβάνουν αυτά τα ψέματα στα τηλεοπτικά πάνελ, δεν μπορούν να κρύψουν την χαρά τους για την μετατροπή της Ελλάδος σε Βόρεια Κορέα και Ανατολική Γερμανία.

Σας παραμυθιάζουν ότι "αναγκάζονται" να πάρουν αυτά τα απεχθή μέτρα χωρίς τη θέλησή τους, ενώ στην πραγματικότητα είναι κομμουνιστές και δεν το κρύβουν! Έρχονται σε οργασμό για κάθε περιορισμό ελευθεριών που ανακοινώνουν...!

Ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι θα επιβάλλουν απαγόρευση κυκλοφορίας, θα κλείνουν ιδιωτικές επιχειρήσεις με κρατικές αποφάσεις και θα ανακοινώνουν καθημερινά με διαγγέλματα τις νέες απαγορεύσεις. Ο Τσιόδρας (που ουδέποτε έκρυψε την επιθυμία του για μία πολυπολιτισμική Ελλάδα) και ο Χαρδαλιάς (που περήφανα ποζάρει με μπλουζάκι Τσε Γκεβάρα και την Κουβανέζικη σημαία) είναι η πραγματική ΝΔ του ακροαριστερού Μητσοτάκη.

Διανύουμε την Μεγάλη Εβδομάδα, και για πρώτη φορά στην δισχιλιετή ιστορία της Ορθοδοξίας οι Λειτουργίες θα σωπάσουν. Ακόμα και επί της περιόδου των διωγμών των Χριστιανών, το Άγιο Πάσχα εορταζόταν παρά τις απαγορεύσεις. Φέτος όμως η κυβέρνηση προτίθεται να κινητοποιήσει τις δυνάμεις καταστολής ώστε να τιμωρήσουν παραδειγματικά όσους τολμήσουν να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και την παράδοση. Εξάλλου, στην Μαρξιστική ιδεολογία της ΝΔ η θρησκεία δεν είναι παρά το όπιο του λαού...

Η επανάσταση της γυφτιάς

Εν μέσω της πλήρους καταπατήσεως των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, υπάρχουν στην Ελλάδα δύο κατηγορίες πολιτών που αντιστέκονται ηρωικά σε αυτήν την χούντα: Οι πιστοί Χριστιανοί και οι Ρομά.

Και ενώ οι Ορθόδοξοι που παραβιάζουν τους αυστηρούς κρατικούς περιορισμούς πληρώνουν πειθήνια το πρόστιμο στους δυνάστες τους, οι εμφύτως απείθαρχοι τσιγγάνοι πήραν στο κυνήγι τους κρατικούς λειτουργούς που πήγαν να τούς στερήσουν την ελευθερία. Με περίσσιο θράσος και πλήρη περιφρόνηση της κρατικής εξουσίας, πλήθος μανιασμένων γύφτων αρνήθηκαν κατηγορηματικά να παραδώσουν έστω και μία σπιθαμή ελευθερίας υπό τον φόβο της απειλής ενός ιού. 

Οι αγράμματοι Ρομά έβαλαν τα γυαλιά στους δουλοπρεπείς νεοέλληνες που παραμένουν εγκλωβισμένοι και φοβισμένοι στα σπίτια τους. Αυτή η πνευματική φυλακή στην οποία οι Έλληνες μπήκαν οικειοθελώς εδώ και αρκετές δεκαετίες έχει ευνουχίσει πλήρως την κοινωνία μας. Τα δίποδα που απαρτίζουν την Ελληνική κοινωνία είναι διατεθειμένα να παραδώσουν γη και ύδωρ στον αφέντη, και να του πουν κι ευχαριστώ για τα ψίχουλα που θα τους δώσει ως επίδομα. 

Αντιθέτως, οι Ρομά δεν έχουν πέσει τόσο χαμηλά. Θα πάρουν τα επιδόματα και οτιδήποτε μπορούν να αποσπάσουν από το αυταρχικό καθεστώς και την υποτακτική κοινωνία που το στηρίζει, αλλά δεν παραχωρούν ίχνος από την ελευθερία τους. Βλέποντας μάλιστα τους νεοέλληνες να ανέχονται αυτήν την καταπίεση, σπεύδουν και οι ίδιοι να κλέψουν και να εκμεταλλευτούν τα κοιμισμένα ζώα που δεν αντιδρούν σε τίποτα. 

Και το πιο γελοίο του πράγματος είναι το γεγονός ότι οι δειλοί και φοβισμένοι νεοέλληνες κράζουν από τον καναπέ και τα social media τους επαναστάτες γύφτους, υποστηρίζοντας συγχρόνως τους αφέντες που έχουν στερήσει πλήρως την ελευθερία τους. 

Πριν από λίγες μέρες θα γιορτάζαμε την επέτειο της Εθνεγερσίας του 1821. Οι νεοελληνες ομως φοβισμένοι από μία ίωση κλείστηκαν στα κλουβιά τους και δεν τίμησαν την επανάσταση που είχε ως σύνθημα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ".

Ορθώς λοιπόν δεν γιόρτασαν την Ιερή 25η Μαρτίου αυτοί που μπρος στον φόβο του θανάτου από μία γρίπη θυσιάζουν την ελευθερία τους. 

Σοσιαλιστικά σκουλήκια νεοέλληνες, όσο με τις πράξεις σας ντροπιάζετε τους υπερήφανους προγόνους σας, μην περιμένετε από τους αδούλωτους γύφτους να σεβαστούν τις επετείους σας. Θα σας κλέβουν, θα σας φτύνουν, θα παίρνουν επιδόματα και σας χλευάζουν όπως σας αξίζει:

Ἡ 25η Μαρτίου καὶ ὁ Thomas Jefferson

Στὴν Α' Ἐθνοσυνέλευση τῆς Ἐπιδαύρου ἀναφέρεται πὼς «...ὁ κατὰ τῶν Τούρκων πόλεμος ἡμῶν, μακρὰν τοῦ νὰ στηρίζηται εἰς ἀρχάς τινας δημαγωγικὰς καὶ στασιώδεις ἢ ἰδιωφελεῖς μέρους τινὸς τοῦ σύμπαντος ἑλληνικοῦ ἔθνους σκοπούς, εἶναι πόλεμος ἐθνικός, πόλεμος ἱερός, πόλεμος, τοῦ ὁποίου ἡ μόνη αἰτία εἶναι ἡ ἀνάκτησις τῶν δικαίων τῆς προσωπικῆς ἡμῶν ἐλευθερίας, τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τῆς τιμῆς, τὰ ὁποία, ἐνῶ τὴν σήμερον ὅλοι οἱ εὐνομούμενοι καὶ γειτονικοὶ λαοὶ τῆς Εὐρώπης τὰ χαίρουσιν, ἀπὸ ἡμᾶς μόνον ἡ σκληρὰ καὶ ἀπαραδειγμάτιστος τῶν ὀθωμανῶν τυραννία ἐπροσπάθησε μὲ βίαν ν’ ἀφαιρέσῃ καὶ ἐντὸς τοῦ στήθους ἡμῶν νὰ τὰ πνίξῃ»

Οἱ ἐπαναστατημένοι Ἕλληνες δηλαδὴ πολεμούσαν γιὰ τὸ δικαίωμα τῆς ἀτομικῆς ελευθερίας, τὸ δικαίωμα στὴν ἰδιοκτησία καὶ τὴν τιμή. Κοινῶς, ἡ ἔμπνευσή τους ἦταν οἱ ἰδέες ποὺ ἐνέπνευσαν τὴν Ἐπανάσταση γιὰ τὴν Ἀνεξαρτησία τῶν ΗΠΑ. Ἐξοῦ καὶ ἡ 22η στροφὴ στὸν Ἐθνικό μας Ὗμνο ποὺ ἀναφέρεται ξεκάθαρα στὴν Ἀμερικανικὴ Ἐπανάσταση:

Γκαρδιακὰ χαροποιήθη

Καὶ τοῦ Βάσιγκτον ἡ γῆ,

Καὶ τὰ σίδερα ἐνθυμήθη

Ποὺ τὴν ἔδεναν καὶ αὐτή.

Ἀνέκαθεν ὑποστήριζα ὅτι ἡ Ἐθνική μας ἐπέτειος δὲν ἐορτάζεται μὲ τὸν πρέποντα σεβασμὸ ποὺ τῆς ἀρμόζει. Συγκρίνοντας μάλιστα τὶς ἐπετειακὲς ἐκδηλώσεις ποὺ λαμβάνουν χώρα στὴν Ἑλλάδα μὲ τὶς ἀντίστοιχες σὲ ἄλλες χῶρες, διαπιστώνει κανεῖς ὅτι ἡ 25η Μαρτίου εἶναι ἀκόμη μία ἀφορμὴ γιὰ ἀργία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τεμπελιά, κλείσιμο σχολείων, φαγοπότι, χαβαλὲ στὴν παρέλαση πετώντας στραγάλια στὸν φίλο μας κτλ.

Δὲν θὰ ἀναλωθῶ κάνοντας συγκρίσεις μὲ τὶς Βαλτικὲς χῶρες τὶς ὁποῖες ἐπισκέπτομαι συχνὰ καὶ θαυμάζω. Ἄλλωστε σὲ αὐτὲς τὶς χῶρες ἡ ἐλευθερία ἀποκτήθηκε προσφάτως καὶ ἡ συναισθηματικὴ φόρτιση εἶναι μεγάλη ὥστε νὰ δικαιολογεῖ τὴν ἀπόδοση τιμῶν στὴν ἠμέρα ποὺ ἄφησαν πίσω τους τὸν κομμουνισμὸ καὶ ξεκίνησαν τὸ ἄλμα τους πρὸς τὴν πρόοδο καὶ τὴν εὐημερία.

Κάθε χρόνο ὅμως τὴν 25η Μαρτίου ποὺ βλέπω τὰ κομματόσκυλα τοῦ Στρατοῦ μὲ τὰ μετάλλια στὸ στῆθος τους νὰ πλαισιώνουν τὰ πολιτικὰ λαμόγια στὴν ἐξέδρα τῶν ἐπισήμων, ἡ ὀργὴ ξεχειλίζει μέσα μου. Ὑποκριτὲς τῆς πολιτικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἠγεσίας τῆς χώρας, ποὺ δὲν ἀξίζουν οὔτε νὰ ξεστομίσουν τὰ ὀνόματα τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 1821. Κι ὅμως, αὐτοὶ καλούνται νὰ τιμήσουν τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐλευθερίας μας, καὶ νὰ τιμηθοῦν ἀπὸ τοὺς μαθητὲς ποὺ παρελαύνουν ἐνωπιόν τους άποδίδωντας τιμὲς στοὺς ἐκπροσώπους τῆς Πολιτείας ποὺ προέκυψε ἀπὸ τοὺς ἀγῶνες τοῦ 1821.

Ἂν θέλετε νὰ δεῖτε πῶς ἕνας ἐκπρόσωπος τῆς Πολιτείας ἀποδίδει τιμὲς στὴν Ἐθνικὴ ἐπέτειο, θὰ σᾶς διηγηθῶ δύο περιστατικὰ τοῦ Thomas Jefferson, Προέδρου τῶν ΗΠΑ καὶ ἰδρυτοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Ῥεπουμπλικάνων:

Περιστατικὸ No 1

Τὸ 1801 ὁ δήμαρχος τῆς πόλεως τῆς Οὐάσινγκτον ῥώτησε τὸν Jefferson πότε εἶναι τὰ γεννέθλιά του ἔτσι ὥστε νὰ καθιερώσει τὴν συγκεκριμένη ἠμερομηνία ὡς ἐπίσημη ἐορτὴ τῆς πόλεως. Ὁ Jefferson ἀρνήθηκε νὰ τοῦ ἀπαντήσει λέγοντάς του: «Ἡ μοναδικὴ ἠμέρα ποὺ θὰ πρέπει νὰ μνημονεύεται καὶ νὰ ἐορτάζεται εἶναι ἡ 4η Ἰουλίου».

Μὲ αὐτὴ του τὴν πράξη ὁ Thomas Jefferson κλώτσησε μία μοναδικὴ εὐκαιρία γιὰ ἀτομικὴ δόξα, γιὰ μιὰ γιορτὴ στὴν πρωτεύουσα τῶν ΗΠΑ ποὺ θὰ ἐορταζόταν γιὰ πάντα τὸ ὄνομά του. Κι ὅμως, αὐτὸς ὁ ἀνιδιοτελὴς πατριώτης προτίμησε νὰ περιοριστεῖ στὴν θέση τοῦ Προέδρου τῶν νεογέννητων ΗΠΑ ἀντὶ νὰ δεχτεῖ νὰ ἐορταστεῖ τὸ ὄνομά του ἰσοτίμως μὲ τὴν λαμπρότερη μέρα τῆς ἱστορίας.

Περιστατικὸ No 2

Ἦταν 28 Ἰουνίου 1826. Μία χρόνια ἐντερικὴ πάθηση (πιθανὸν καρκίνος τοῦ παχέως ἐντέρου) εἶχε καθηλώσει τὸν Jefferson στὸ κρεββάτι. Ἦταν τόσο ἐξασθενημένος καὶ ὑπέφερε ἀπὸ φριχτοὺς πόνους ποὺ τὸν ἀνάγκασαν νὰ γνωστοποιήσει στὸν δήμαρχο τῆς Οὐάσινγκτον, Roger Weightman, ὅτι θὰ ἀπέχει ἀπὸ τοὺς ἐορτασμοὺς τῆς 50ης ἐπετείου τῆς Ἀνεξαρτησίας.

Ὅλα ἔδειχναν ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἀγωνιστὴ τῆς Ἐλυθερίας πλησίαζε στὸ τέλος της. Ἀδύναμος καὶ ἐτοιμοθάνατος, ῥώτησε μὲ τρεμάμενη φωνὴ τὸν προσωπικό του γιατρό, Dr. Robley Dunglison, τὶ μέρα εῖναι. Ὅταν ὁ Dr. Dunglison τοῦ εἶπε ὅτι ἦταν 1η Ἰουλίου, ὁ Jefferson ζήτησε νὰ πάρει τὴν φαρμακευτική του ἀγωγὴ ὥστε νὰ προλάβει νὰ ζήσει γιὰ τελευταία φορὰ τὴν 4η Ἰουλίου.

Ἡ κατάσταση ὅμως τῆς ὑγείας τοῦ Tomas Jefferson ἐπιδεινωνόταν μὲ γοργοὺς ῥυθμοὺς καὶ ὅλα ἔδειχναν ὅτι εἶναι ζήτημα ὡρῶν νὰ φύγει ἀπὸ τὸν μάταιο τούτο κόσμο. Ὅποτε εἶχε ἐπικοινωνία μὲ τὸ περιβάλλον, τὸ μόνο ποὺ ῥωτοῦσε ἦταν: «Ξημέρωσε ἡ 4η Ἰουλίου;».

Ὁ Dr. Dunglison δὲν ἄντεχε νὰ τὸν βλέπει ἄλλο νὰ περνάει τὶς τελευταῖες του στιγμὲς μὲ τὴν ἀγωνία νὰ ζήσει λίγες ἀκόμα ὧρες μέχρι τὴν Ἐθνικὴ ἐπέτειο, καὶ βλέποντας τὸν Jefferson νὰ ὑποφέρει τόσο πολὺ ἀποφάσισε τὸ ἀπόγευμα τῆς 3ης Ἰουλίου νὰ πεῖ ψέματα στὸν Πρόεδρο: «Ναὶ, ξημέρωσε ἡ 4η Ἰουλίου».

Ὁ Jefferson τότε ἀρνήθηκε νὰ πάρει τὸ φάρμακό του. Χαμογέλασε καὶ ἔκανε νόημα σὲ ὅλους νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ δωμάτιό του καὶ νὰ τὸν ἀφήσουν μόνο του.

Κανένας δὲν γνωρίζει τὶ σκεφτόταν ὁ Jefferson στὶς τελευταῖες στιγμές του. Οἱ κλεφτὲς ματιὲς ποὺ ἔριχναν οἱ συγγενεῖς του στὸ νεκροκρέββατό του ἔβλεπαν ἕναν ἐτοιμοθάνατο ἄνθρωπο νὰ χαμογελάει. Καὶ αὐτὸ τὸ χαμόγελο εὐτυχίας ἐν μέσω πόνου, διόγκωνε τὶς τύψεις τῶν κοντινῶν του ἀνθρώπων ποὺ τοῦ εἶπαν ψέματα καὶ τὸν ἄφησαν νὰ ξεψυχήσει πρὶν τὸ ξημέρωμα. Ἔνιωσαν ὅλοι τόσο ἀδύναμοι ποὺ ὁ μελλοθάνατος κοιτοῦσε κατάματα τὸν Θάνατο, ἐνῷ αὐτοὶ δὲν βρῆκαν τὴν δύναμη νὰ τοῦ ποῦν τὴν ἀλήθεια.

Ὁ Jefferson τελικὰ τὴν ἔβγαλε τὴ νύχτα, καὶ πέθανε τὸ μεσημέρι τῆς 4ης Ἰουλίου 1826, ἀκριβῶς 50 χρόνια ἀπὸ τὴν Ἀνεξαρτησία τῶν ΗΠΑ.

Δημήτριος Τσίκας

Πορτρέτο του φιλέλληνα βοστωνέζου Samuel Gridley Howe, φιλοτεχνημένο από τον John Elliot.
Ο πίνακας βρίσκεται σε βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Brown στο Rhode Island.

Το κράτος απαγορεύει την ατομική ευθύνη και αντικαθιστά την ατομική λήψη αποφάσεων.

Ποιος στ αλήθεια πιστεύει, με το χέρι στην καρδιά, πως αυτά τα αυστηρά μέτρα εφαρμόζονται για τον περιορισμό της μετάδοσης του κορωναϊού; Δικαιολογείται τέτοια καταπάτηση των ατομικών δικαιωμάτων για μια γρίπη με ποσοστό θνησιμότητας 1%, κι αυτό σε άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες; Και αν ναι, γιατί δεν περιορίζονται τα μέτρα στις ευπαθείς ομάδες και εφαρμόζονται στο σύνολο του πληθυσμού;

Μόνο ένας αφελής θα πίστευε πως η όλη η ιστορία έχει να κάνει με έναν ιό που δεν έχει σκοτώσει κανέναν υγιή ασθενή. Διότι τα άτομα σε ανοσοκαταστολή, οι υπερήλικες και οι χρόνια νοσούντες από καρδιοαναπνευστικά νοσήματα θα μπορούσαν να είχαν πεθάνει από ένα απλό κρυολόγημα ή μια γρίπη, η οποία έτσι κι αλλιώς ευθύνεται για χιλιάδες θανάτους κάθε χρόνο.

Αντί λοιπόν να δοθεί μία οδηγία για περιορισμό των μετακινήσεων των ατόμων που ανήκουν σε κάποια ευπαθή ομάδα, η κυβέρνηση προτιμάει να καταδικάσει σε κατ οίκον περιορισμό το σύνολο του πληθυσμού. Αποτέλεσμα αυτής της καταστάσεως είναι το πάγωμα της οικονομίας και κατ επέκτασιν της παραγωγικής διαδικασίας, η συρίκνωση του ΑΕΠ, η αύξηση της ανεργίας και η επακόλουθη ανθρωπιστική κρίση που θα προκύψει από το lock-down.

Αλλά πέραν των οικονομικών και ανθρωπιστικών επιπτώσεων, η πιο τρομακτική κατάσταση που αναδύει είναι η ελαφρά τη καρδία οικειοθελής παραχώρηση των ατομικών δικαιωμάτων από πλευράς πολιτών. Οι κρατικές αρχές, εκμεταλλευόμενες την φοβία που διασπείρουν τα ΜΜΕ, βρήκαν την ευκαιρία να τεστάρουν τα όρια της υποτακτικότητας των πολιτών. Και τα αποτελέσματα είναι ανησυχητικά: Πολίτες κλεισμένοι στα σπίτια τους να αναρτούν στα social media υβριστικούς χαρακτηρισμούς προς τους «απείθαρχους» συμπολίτες που αγνοούν την κρατική τρομοκρατία. Και όσο προχωράει η περίοδος του εγκλεισμού, τόσο οι κρατούμενοι φανατίζονται από την προπαγάνδα των φιλικών προς την κυβέρνηση ΜΜΕ.

Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η δήθεν «πολυφωνία» της πληθώρας των τηλεοπτικών σταθμών της χώρας ακολουθούν κοινή γραμμή ως προς τις κυβερνητικές επιλογές. Και σε συνδυασμό με την αναστολή της κυκλοφορίας των αντιπολιτευόμενων εφημερίδων λόγω του κορωναϊού, η πλύση εγκεφάλου μέσω των κυβερνητικών τηλεοπτικών σταθμών λειτουργεί περίφημα στους έγκλειστους στις οικίες τους «καλούς» και υπάκουους πολίτες.

Ο COVID-19 θα συνεχίσει να υπάρχει για μήνες, ίσως και για χρόνια, και για όσο υφίσταται θα υπάρχει η δικαιολογία της επιβολής μέτρων που περιορίζουν τις ατομικές ελευθερίες.

Ο κορωναϊός είναι απλώς μία επιφανειακή δικαιολογία για την εθελούσια παραχώρηση της ελευθερίας των πολιτών. Δεν είναι ξεκάθαρο πότε θα περάσει αυτή η κρίση, οπότε δεν γνωρίζει κανένας αν και πότε θα αρθούν τα περιοριστικά μέτρα. Ας γνωρίζουν λοιπόν οι πολίτες ότι η άρση της Ροβιεσπερικής τρομοκρατίας δεν θα έρθει σύντομα...